Tijd voor koffie met: De Bruin

30-08-2013

Een bijzonder avontuur

Onbekend in Supermarktland
Jeroen en Petra de Bruin werkten beiden voor een baas, maar vooral Jeroen had al gauw genoeg door: dit is niets voor mij. Samen zijn zij zich gaan oriënteren naar de mogelijkheden voor het ondernemerschap, en vooral: ‘Wat voor winkel willen wij dan?’ Petra: ‘We hebben van alles de revue laten passeren. Een dierenzaak, een wasstraat, taxibedrijf of franchise.’ Dit gebeurde in 1999. Rond die tijd hoorde Jeroen en Petra, die toen in de straat achter hun huidige C1000 in ‘Buitenhof’ Delft woonden, dat er een supermarkt gebouwd gingen worden tegenover hun huis. Jeroen: ‘Wij dachten: dit is ideaal qua woon- en werkverkeer. Wij kennen de mensen en de wijk goed. Een supermarkt is een groter bedrijf, dus je hoeft zelf niet steeds achter de counter te staan, maar krijgt meer een managersfunctie. Het klonk ideaal. De levensmiddelenbranche is natuurlijk een primaire levensbehoefte, dus in onze ogen een veilige branche. Maar wij hadden natuurlijk nul komma nul ervaring.’
Jeroen en Petra zagen toen een advertentie staan van C1000/Schuitema. Zij waren op zoek naar ondernemers die interesse hadden in een supermarkt in de omgeving van Delft, waaronder diegene tegenover hun huis. ‘Wij hebben contact opgenomen en zijn geschikt bevonden. Nu gebeurt dit zelden nog, maar wij waren dus een van de laatste die dit nog hebben kunnen doen. Alles is toen in een stroomversnelling gekomen.’ Binnen enkele maanden stond de supermarkt er en was het tweetal zelfstandig supermarkt ondernemer.

Een avontuur
In juli 2000 gingen de deuren van de gloednieuwe C1000 ‘derde generatie’ open. Jeroen: ‘Maar qua omvang was het een buurtsuper. Het was 660 vierkante meter. Er waren anderen geweest die zeiden dat dit te klein was, maar wij zijn de uitdaging aan gegaan. Dit heeft voor ons goed uitgepakt. Want de omzet waar we voor begroot waren, daar zitten we ruim boven.’ Na tien jaar kregen Jeroen en Petra het, na lang wikken en wegen met de gemeente en de buurt, voor elkaar om de winkel uit te breiden naar de huidige 880 vierkante meter. Nu in 2013 hebben zij te horen gekregen dat zij zullen gaan ombouwen naar de Jumbo formule ‘We moesten naar Utrecht komen, daar werd de zaal in verschillende groepen verdeeld. De groep die bleef zitten was Jumbo, daar zaten wij bij,’ aldus Jeroen. De grootste uitdaging volgens hen beide wordt het denken van de Delftenaar veranderen. ‘De meeste Delftenaren zijn folderspeurders. Zij pluizen de folders uit en fietsen van hot naar her voor de goedkoopste deals. Het is dus aan ons om over te brengen dat Jumbo altijd de goedkoopste prijzen heeft en dat je dus niet overal naar toe hoeft te scheuren voor korting. Dit vinden we spannend, maar maken ons geen grote zorgen.’ Op de vraag of het supermarktondernemerschap heeft gebracht wat zij er van verwacht hebben, knikken ze beide fanatiek ja. Jeroen: ‘Alleen criminaliteit is iets waar wij beide niet zo bij stil hebben gestaan. Toch is dit nu een belangrijk onderdeel geworden. Er wordt gestolen en dat willen we natuurlijk niet.’ Petra knikt en voegt toe: ‘Wij kijken nergens meer van op. Oud of jong, vaste klant of niet, het vertrouwen in de mens is een stuk minder.’

Kennis zit niet in de kleren
Vanuit Ecodet (administratiekantoor van C1000 ondernemers, red.) zijn Jeroen en Petra bij Fin Extenso terecht gekomen. Ron Nijkamp, directeur van Fin Extenso, heeft hen geholpen bij verschillende zaken, zoals het kopen van hun nieuwe huis, het openen van een drogisterij, onroerend goed, lenen uit eigen BV, een autowasstraat ‘Autowasland’ wat niet helemaal uit de verf wilde komen en ons testament. ‘Als ik Fin Extenso aan andere aanraad, zeg ik er altijd bij dat ze niet goedkoop zijn. Maar hetgeen dat je betaalt, verdienen ze gegarandeerd dubbel voor je terug. Dit is in al die jaren gebleken. Het is natuurlijk een groep mensen die ook een boterham wil verdienen, het zijn geen filantropen, maar het zijn ook geen mensen die als het financieel slecht gaat, niet meer te vinden zijn. Ze zijn er in goede tijden en in slechte tijden.’
Jeroen moest in het begin wel even wennen: ‘Ik had het beeld van een financieel planner als een persoon in pak. Maar Ron kwam binnen lopen in spijkerbroek met een polo over zijn broek. Over zijn broek! Maar al gauw had ik door dat kennis niet in kleren zit. Verstand van zaken hebben ze! Ron is de drijvende kracht en wij zien dat hij de andere werknemers met dezelfde mentaliteit (‘niet zeuren, hard werken’) probeert op te leiden.’